Bebeğiniz İçin Nelerden Vazgeçerdiniz

Aslında konuya nasıl gireceğimi bilemiyorum, yanlış anlaşılmaksa hiç istemiyorum. Hani zaman olur elinizdekileri kaybedersiniz, kaybetmek demeyelim buna kıymet bilmemek diyelim isterseniz. Zamanla size sıradan gelen şeyler için hay Allah keşke şunu da şöyle yapsaydım, biraz daha yapsaydım dediğimiz şeyler olmuştur. Çocuklarımız tamda sıradan olduğunu düşündüğümüzde hayatın , anlam yüklerler onlara. Bir tarafta buna sevinirken çocuğunuz olmasına karar verdiğimizde ;

Hafta sonları miskinlik yapmayı, uykuya doyarak kalkmayı çok özleyeceksiniz. Cuma gününden hayaller kuruyorsunuz değil mi? Yarın cumartesi ya da Pazar, yatmaktan bıkana kadar miskinlik yapacağım diye. Aslında bu satırları bir baba olarak yazıyorum ama annesinin çok daha fazla fedakarlık gösterdiğini biliyorum. Ben aslında annesi ile karşılaştırdığımda kendimi miskinlerin kıralıyım, soba önünde mırıldayan kediler gibi. Hem ortaokuldan beri erken kalktığımdan geç kalkmayı da sevmem. Fazla düşkün değilimdir yani uykuya, ama ben bile özlüyorum tembellik yapmayı, annesi kimbilir ne kadar büyük özlem duyuyordur. Ama o kadar içtenlikle seviyor ki oğlunu imkanı olup da uyuyabilecek olsa yine de uyuyamaz gibi geliyor bana akşamdan sabaha kadar özlediğinden oğlunu, bu özleme dayanamaz gibi geliyor. Garipsediniz dimi ama bunlar gerçek. Bizzat kendim oynadım hayatta.

Artık sabahları 06.15 te kalkmış oluyoruz o gün bir daha yatmamak üzere, çünkü sabaha kadar annesiyle kaç kere kalktıklarını sayamıyorum. Herhâlde özlediklerindendir birbirlerini diyeceğim ama koca bir yalan olacak sanırım bu. Yani bol bol uyuyun hafta sonları, tembellik yapın kahvaltıya kadar.

Bir de Pazar kahvaltıları vardır, çoğu kimse için tüm hafta boyunca beklenen en güzel keyiftir. Artık kahvaltılarımız bebeğimizin uyku aralarına sıkıştırıyoruz, nöbetleşe yapıyoruz bazen ama genelde o yaramazlık yapıp mırıldarken durmaksızın, onunla dalga geçip eğlenmeye çalışıyoruz. Soğumadan içebilsek bir bardak çayımızı dünyalar bizim olacak. Hele kahvaltımızı dediğim gibi bebeğimizin uyku aralarına sıkıştırdığımızda çocukken “tıp” oynadığımız gibi yapıyoruz. Sessiz, sessiz. Ama gariptir biraz uzun uyusa niye uyanmadı diyoruz. Onsuz olmadığını kesin biliyoruz da onunla…. Kahvaltılarınıza daha fazla önem verin gürültü yaparak kahkaha atarak yapın.


Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir